காதல் கணங்கள்.


 

அன்றொரு நாள்
எதிர்பாராமல்
வானம் திறந்து கொள்ள
வண்டியை நிறுத்தி
ஒண்டி ஒடுங்கினோம்
ஒரு டீக்கடையின்
துருத்திக் கொண்டிருந்த சிறு
கூரையில்..

எதிர்வாடையில்
ஒரு தட்டு வண்டியில்
ஆவி பறக்க
அவிச்ச கடலை..

அவளுக்கு
அந்நேரத்தில்
ஆசை வர,
நனைந்தோடி
வாங்கி வந்தேன்
சுடச்சுட ஒரு
பொட்டலம்..

சுற்றி மழை

கொட்டக் கொட்ட
சாரலிலிருந்து தப்ப
ஒருவருக்குள்
ஒருவர் ஒண்டி
அவிச்ச கடலை
தின்று
அந்தக் கடை
டீ குடித்த
தருணங்கள்…

ஆகா!
ஆனந்தமான
அபூர்வ
காதல்
கணங்கள்!

 

Advertisements

அந்த மற்றவர்கள்…


 

சிலர்
வெளிச்சத்தை கண்டடைகிறார்கள்,
இலக்கியத்தில்.

சிலர் கவின் கலைகளில்.

இன்னும் சிலர்
பிடிவாதமாக
நம்பத் தலைப்படுகிறார்கள்
ஒளிர போவது
என்னவோ
இதயத்தில் என்று!

 

சிலர் அவர்கள் வெளிச்சத்தை மதுவில்,
சிலர் பாலுணர்வின்
வெடிப்பில்.

சிலர் கண்டடைவதே இல்லை வெளிச்சத்தை;
ஒப்பேத்துகிறார்கள்
வாய்த்த இருட்டை வைத்தே!

நாம் நினைக்கக் கூடும்
இவர்கள் சோர்ந்து
இருண்டிருப்பார்களென்று!

ஆனால் அதுவல்ல உண்மை…

அவர்கள் கண்டடையாத வெளிச்சத்தை,
அவர்கள் நாடியதே
இல்லை;
அவசியமில்லை
யென்றே
எண்ணுகிறார்கள்!

 

 

மணியோசை…


 

பரவசமாயிருக்கும்
பாட்டி வீட்டில்
விடியற்காலையில்,
கொட்டத்திலிருந்து மாடுகள்
அன்றைய மேய்ச்சலுக்கு
ஓட்டிச் செல்லப்படும் போது..
விதவிதமாய்
ஒலிக்கும்
அவற்றின்
கழுத்து மணியோசை..

 

காபி வரப்
போவதை
முன்னறிவிப்பு செய்து
எதிர்பார்ப்பை
உண்டாக்கும்,
காலையில்
எங்கள் வீட்டு வாசலில்
ஒலிக்கும் பால்காரரின்
சைக்கிள் மணியோசை..

 

பள்ளிக்கூட மணியோசை
பலவிதம்.
வகுப்பறைக்கு
அழைக்கும் ஒன்று,
ஒவ்வொரு வகுப்பும் முடிவதை ஒலிக்கும்
சில..
உணவு உண்ண
அனுமதிக்கும் ஒன்று..
மீண்டும் வகுப்பறைக்கு கறாராக
அழைக்கும்
இன்னொன்று..
விடுதலையாகி வீட்டுக்கு
சிறகடித்து பறக்க
ஒன்று..

 

இடையிடையில் ஒலிக்கும்
பள்ளிக்கு அருகில் இருக்கும்
மாதாகோயிலின்
மணியோசை..

பின் மாலைப் பொழுதில்
ஒலிக்கும்
குடியிருப்பு
கோயில் மணியோசை..

நினைவூட்டும்
விளையாட்டை
நிறுத்தி
வீட்டுக்கு
திரும்பி
படிக்க உட்கார..

 

சலிக்க சலிக்க
கேட்ட
இரயிலடி
வருகை
புறப்பாடு
மணியோசை..

உற்ற உறவுகள்
உயிரினும் மேலான
நண்பர்கள்
மறைவை
அறிவித்து
சங்கொடித்த,
நாளை சுடுகாடு
வரை
எனக்கு
துணை வரப் போகும்
சாவு மணியோசை!

 

 

அரை மணி நேரம்.


 

இனி காணப்போவதில்லை உன்னை,
காணமுடியாது.

நான் அறிவேன்.
ஆனால் நீ அறிவாயா?

நான் கலைஞன்,
இல்லாததை கற்பனை செய்வதில் வல்லவன்..

துய்க்காத இன்பத்தை துய்த்ததாக
பிறரை
நம்ப வைப்பதில்
கைதேர்ந்தவன்..

எனக்கா சிரமம்
என்னை நானே
நம்ப வைப்பதில்?

நேற்றிரவு
ஒரு அரை மணி நேரம்
அந்த அபூர்வ கலையோடு
அரைக் குப்பி மதுவும் சேர

கண்டேன்
உன் கருவிழிகளை

சுவைத்தேன்
உன் அமுதூறும்
அதரங்களை

கூடி முயங்கி மயங்கினேன்
உன்னுடன்!

 

 

உண்மை விளம்பிகள்.


 

நாக்குக் கூட
கூசாமல் புளுகும்..

ஆனால் கண்கள்
பொய்க்கவே பொய்க்காது..

கேட்கப்படுகின்றது
நீங்கள் சற்றும்
எதிர்பாராத கேள்வி..

எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள்
ஒரு நொடி..

கட்டுப்பாட்டுக்குள்
உங்களைக் கொண்டு வர.

என்ன சொல்ல வேண்டுமென்பது
உங்களுக்கு
தெரியும்,
உண்மையை மறைக்க.

எந்த முக அசைவுகளும்
இல்லை,

ஆனால்
உண்மை
தீண்டப்பட்டு,
ஆன்மாவின்
ஆழத்திலிருந்து
எழுந்து
ஒளிர்ந்து விடுகிறது
கண்களில்,
அந்தவொரு நொடியில்..

தொலைந்ததா
அத்தனையும்?