வாழ்த்தி வரவேற்கிறேன் வாராத நாளை!


The Last Toast

Whether we like it or not,
We have only three choices:
Yesterday, today and tomorrow.

And not even three
Because as the philosopher says
Yesterday is yesterday
It belongs to us only in memory:
From the rose already plucked
No more petals can be drawn.

The cards to play
Are only two:
The present and the future.

And there aren’t even two
Because it’s a known fact
The present doesn’t exist
Except as it edges past
And is consumed…,
like youth.

In the end
We are only left with tomorrow.
I raise my glass
To the day that never arrives.

But that is all
we have at our disposal.

by Nicanor Parra

வாழ்த்தி வரவேற்கிறேன்!

பிடிக்குதோ
பிடிக்கலையோ
வாய்த்தது
மூன்றே
தேர்வுகள்,
நேற்று, இன்று நாளை.

மூன்று கூட இல்லை.
ஏனெனில்
தத்துவஞானி
சொல்வது போல
நேற்று நேற்றோடு.
அத நமதாவது
நினைவில் மட்டுமே.
பறித்த ரோஜாவின்
இதழ்களை
மேலும் பறிக்க
ஏலுமா?

இரண்டும் கூட இல்லை
ஏனெனில்
நிகழ்காலம்
நிகழ்வதெல்லாம்
நம்மை
ஒரங்கட்டி
ஒதுக்கி ஒடுவதிலே
என்கிற உண்மை அறிந்ததே
மேலும் அது இளமையைப்
போலவே
விழுங்கப்படுகிறது அள்ளி…

இறுதியில் நமக்கு எஞ்சுவது
‘நாளை’ மட்டுமே
நானும் கோப்பையை
உயர்த்தி
வாழ்த்தி வரவேற்கிறேன்
அந்த வாராத நாளை…

வேறென்ன செய்ய
வாய்த்தது அவ்வளவு தானே!

 

Advertisements

கடத்தலாமா கனவை?


 

மேடு மேவி
மறைந்த
ஐந்து வாசல் படிகள்,
அவற்றுடன்
மறைந்து போன,
கால்களை தொங்கப்
போட்டு
இருபுறம் அமர்ந்த
இரண்டு பக்க திண்டுகள்,
மலர்ந்து மணம் பரப்பிய
இரண்டு பக்க
முல்லைக் கொடிகள் ,
உடன் வளர்ந்த
அஞ்சு தென்னைகள்;
தவறாது பெய்த பருவமழை,
நிற்காது வடிந்தோடிய
நீர்,
தட்டுப்பாடற்று
பறந்த
தட்டான்களும்
வண்ணத்துபூச்சிகளும்…

காணும் கனவெல்லாம்
இவ்வளவுதான்…

ஆம் பால்யத்தில்
நித்தம் கண்ட காட்சிகளே..

மூப்பில்
தொலைத்த
பால்யம்
போலாகிப்
போனது
சூழ்ந்திருந்த இயற்கையும்!

மூப்பு
இயல்பு,
அல்லவே
சூழ்இயற்கையின்
சிதைவு…
வேறு
பொருளற்ற கனவுகளை
துரத்தி
நமக்கு நாமே
வைத்துக் கொண்ட
சூனியம் அல்லவா
இந்தச் சீரழிவு!
.
சூழலைக் காத்து
கடத்தவேண்டும்
அடுத்த தலைமுறைக்கு.

கடத்தலாமா

கனவை?-

சிக்கல்!


A Problem

Let none resemble another;
let each resemble the highest!
How can that happen? let each be all complete in itself.

by Friedrich Schiller

சிக்கல்!

எதுவும் மற்றொன்றைப் போல
ஒத்திருக்க வேண்டாம்;

எல்லாம்
ஒத்திருக்கட்டும்
ஆகச் சிறந்ததை.

அதெப்படி
சாத்தியமாகும்?

ஒவ்வொன்றும்
அதனுள் அதுவாய்
முழுமையடையட்டும்!

 

-தமிழில் நான்.

*ஸ்கில்லர் தஸ்தாயெஸ்கியின் ஆதர்ச எழுத்தாளர்*

படைப்பாளியின் நம்பிக்கை!


An Author’s Hope

When I am dead, I hope it may be said:
‘His sins were scarlet, but his books were read.’

by Hilaire Belloc

இதைப் போன்ற ஆங்கிலக் கவிதைகளை தமிழில் மொழிமாற்றுவது பெரிய சவால்…
கிட்டத்தட்ட இயலாதது..

scarlet -red..
read -redஇன் அதே உச்சரிப்பு ஒலி..

இந்த ஒலி-பொருள் விளையாட்டை
தமிழில் ஆடமுடியுமா?

முயன்று தான் பார்ப்போமே….

 

படைப்பாளியின்
நம்பிக்கை!

நான்
மரித்தபின்;
நம்புகிறேன்
நானும்
என் படைப்புகளும்
இப்படி
விமர்சிக்கப்படலாம்:
“ஆக கறுத்தவை
இவன் பாவங்கள்;
ஆனால்
இவன்
புத்தகங்கள்
ஆக கருத்தானவை!

 

ஒரு கை பார்த்து விடு!


See It Through

When you’re up against a trouble,
Meet it squarely, face to face;
Lift your chin and set your shoulders,
Plant your feet and take a brace.
When it’s vain to try to dodge it,
Do the best that you can do;
You may fail, but you may conquer,
See it through!
Black may be the clouds about you
And your future may seem grim,
But don’t let your nerve desert you;
Keep yourself in fighting trim.
If the worst is bound to happen,
Spite of all that you can do,
Running from it will not save you,
See it through!

Even hope may seem but futile,
When with troubles you’re beset,
But remember you are facing
Just what other men have met.
You may fail, but fall still fighting;
Don’t give up, whate’er you do;
Eyes front, head high to the finish.
See it through!

by Edgar Albert Guest

ஒரு கை பார்த்து விடு!

பிரசினையை
சந்திக்க நேர்ந்தால்
எதிர்கொள்
நேர்கொண்டு,
முதுகு காட்டாமல்,
முகத்துக்கு
முகம் காட்டி.
நிமிர்த்து நாடியை
குலுக்கிக் கொள் தோள்களை
ஊன்றிக் கொள்
பாதங்களை
உறுதி கொள்.

விலகுவது வீணெனில்
உன்னால்
ஆனதைச் செய்.
ஒரு வேளை நீ
தோல்வியுறலாம்
ஆனால்
வெற்றியும் பெறலாமே.
ஒரு கை பார்த்து விடு!

கருமேகங்கள்
உன்னைச் சூழலாம்
உன் எதிர்காலமே
இருண்டு வரலாம்,
விட்டு விடாதே
உன் நெஞ்சத்தை
உன்னைக் கைவிட;
தயாராகிக் கொள்
போரிட!
உன்னுடைய
எல்லாவற்றுக்கும்
பிறகும்
ஆக மோசமானதே
விளையுமெனில்
விலகியோடுவதில்
பயனேதுமில்லை
ஒரு கை பார்த்துவிடு!

பிரசினைகள்
வரிசைகட்டி
வரும்போது
நம்பிக்கை கூட
அர்த்தமற்று
போகலாம்;
ஆனால ஒன்றை
நினைவில் வைத்துக்கொள்
பிறர் எதிர்கொண்டதையே
நீயும் எதிர்கொள்கிறாய்.
நீ விழலாம்
ஆனால் வீழலாம்
போரிட்டு ..
என்ன வேண்டுமானாலும் செய்,
கைவிடாதே!
நேர் கொண்டு பார்
தலை நிமிர்த்தி
போரிடு
இறுதிவரை;
ஒரு கை பார்த்து விடு!

-தமிழில் நான்.

இசை.


Music

This shape without space,
This pattern without stuff,
This stream without dimension
Surrounds us, flows through us,
But leaves no mark.

This message without meaning,
These tears without eyes
This laughter without lips
Speaks to us but does not
Disclose its clue.

These waves without sea
Surge over us, smooth us.
These hands without fingers
Close-hold us, caress us.
These wings without birds
Strong-lift us, would carry us
If only the one thread broke.

 

Submitted by Stephen Fryer

by Arthur Seymour John Tessimond

இசை.

இந்த இடம் பிடிக்கும்
பேராசையற்ற வடிவம்,
அரூப வகைமாதிரி,
பரிமாணங்களற்ற பிரவாகம்
நம்மை சூழ்கிறது,
ஊடுருவி பாய்கிறது
சுவடுகள்
ஏதுமின்றி..

ஏதோ விளங்கவொன்னாததை
தாங்கி வரும் செய்தி,
கண்களிலின்றி
பெருங்கெடுக்கும் கண்ணீர்த்துளிகள்
உதடுகளின்றி
உரக்க கேட்கும்
சிரிப்பு
பேசுகிறது
நம்முடன்
எதைப்பற்றியோ
துப்பொன்றும்
தராமலே

இந்தக் கடலின்றி ஆர்ப்பரிக்கும் அலைகள்
அமிழ்த்துகின்றன
நம்மை
அவற்றின் ஆழத்தில்,
ஆற்றுப்படுத்துகின்றன,

கைககளின்றி
நீளும் விரல்கள்
கட்டிக் கொள்கின்றன
நம்மை
நெருக்கமாக,
வருடிக் கொடுக்கின்றன
அன்பு சொட்ட

பறவைகளின்றி
விரியும் சிறகுகள்
உயர்த்துகின்றன,
இட்டே சென்று விடும் எங்கோ,
இழுத்துப் பிடிக்கும்
அந்த மெலிதான
ஒரே ஒரு நூல் மட்டும்
அறுபட்டால்!

-தமிழில் நான்.

துணிந்தவன்…


 

வழி வழியாக
சென்ற நெடுஞ்சாலையிலேயே
பயணித்தார்கள்
சாரிசாரியாக..
வெற்றியோ
தோல்வியோ
அனைவருக்கும்
அமையும்
சமமாக?

ஒருவன் மட்டும்
துணிந்து
பயணித்தான்
மாற்றுப்பாதையில்,
அடர்புதரிடையே…
இடர்வரும் எனினும்…

அவ்வழியே
எங்கோ
எப்போதோ
மரணித்தான்
தனித்து கிடந்து…

குறைந்த பட்சம்
துணிந்தானே
என அதியித்தது
உலகம்!