வேறு வழியில்லை!


 

உங்களுக்கு தெரியுமா?
நிறைய பேர்
பிறக்கிறார்கள்..
நிறைய பேர் இறக்கிறார்கள்..
நிறையப்பேர்
மனைவியை இழக்கிறார்கள்.

விக்கித்து
அமர்ந்திருக்கிறார்கள்
மனைவியை
இழந்தவர்கள்.

சோகத்திலிருக்க
பலர்

செயலாற்றுகிறார்கள்
சிலர் மட்டுமே.

அவர்கள்
சொல்வதையெல்லாம்
செய்கிறார்கள்,
பொம்மையாட்டம்,
மனைவியை
இழந்தவர்கள்.

இறுதியில்
சுடுகாட்டில்
முதுகைக்காட்டி
வைக்கச்
சொல்கிறார்கள்
நெருப்பை.

அப்படியே
திரும்பி பார்க்காமல்
நடக்கச் சொல்கிறார்கள்.

 

வீட்டுக்கு திரும்புகிறார்கள்
மனைவியை
இழந்தவர்கள்.

சுடுகாட்டிலேயே
விலகிக் கொண்டார்கள்.
பலர்.
சொல்லிக்கொள்ளாமல்
கரைந்து கொண்டிருந்தார்கள்
சிலர்.

அனைவரும்
செல்ல
காத்திருந்தார்கள்
மனைவியை
இழந்தவர்கள்.

 

அவசரமாக
திரும்பச்செல்லவேண்டும்
அவர்களுக்கு,
காலத்துக்குள்,
நேற்றுக்குள்,
மருத்துவமனையில்,
அதையும் தாண்டி
ஒரு மாதத்திற்கு
முன்பு ,
பல வருடங்களுக்கு முன்பு,
திருமணத்திற்கு முன்பு,
முதல் முத்தம் வரை!
வேறு வழியில்லை,
மனைவியை
இழந்தவர்களுக்கு!

Advertisements

பசும்புல் முண்டி மண்டும்!


 

நீ
நன்றாக வாழ்வதைக் காணத் தானே
நாங்கள்
வாழ்ந்தோம்,
வளர்த்தோம்.

உனக்கு
எங்கள் வயோதிகத்தில்
உபத்திரவாகிப் போனதென்னவோ
உண்மை தான்.

அதனால்
தானே
விலக்கி வைத்தபோது
விலகி வந்தோம்..

மழையை பார்க்காத
மண் போல
வறண்டு போகிறதடா
எங்கள் மனசு,
உன்னை பார்க்காமல்..

வா வந்து போ
மாதம் ஒரு முறையேனும்..

கண்ணும்
மனசும்
குளிரக்குளிரக்
கண்டு கொள்கிறோம்;
ஒரு மணி நேரம்..
ஒரே ஒரு மணி நேரம்.

உன்னை வளர்க்கவே
உழைத்து
வாழ்ந்த
நாங்கள்
பெற மாடாடோமா?
உன்
ஒரு மணிநேரம்?
அதுவும் மாதம்
ஒரு முறை?

உனக்கு
தெரியாது
மழை கண்ட
மண்ணில்
பசுுும்புல் முண்டி
மண்டுவது
போல
ஒடுங்கிய
உயிர்ப்பு
முண்டி மண்டுமடா
எங்கள் மனசில்
உன்னை கண்டு
விட்டோமேனில்!

 

என் பாட்டு!


 

என் பேனாவையும்
மைக்கூட்டையும்
நீ பறித்துக்கொண்டாலும்
எனக்கேதும் இல்லை
புகார்.
என் விரல்களை
நான்
என் இதயத்தின்
இரத்தத்தில்
தோய்த்திருக்கிறேன்..

என் நாவை
கட்டிப்போட
என் வாயை மூடி
அரக்கு முத்திரை இட்டாலும்
எனக்கேதும் இல்லை
புகார்..
நாவாகும்
என்னைப் பிணைக்கும்
சங்கிலியின்
ஒவ்வொரு
கண்ணியும்!

 

பிரியாவிடை…


 

நெடுநாள்
நித்தம் கண்டு
உறவாடியிருக்கிறேனா?
உயிராய்
நேசிக்கிறேன்
பூக்களை!

அதனாலேயே
நோகிறது
உள்ளம்,
அவற்றை
அனைவரும்
தூவி
சிதறடிக்கும்
போது,
பிரியாவிடை
கொடுத்து
அவற்றை
நிரந்தரமாக
பிரியும்
போது!

 

புரிகிறது இப்போது!


 

புரிகிறது
இப்போது!

அவள் ,”என்றும்
உன்னை நினைப்பேன்!”
என்று
உறுதியளித்த போது

உண்மையில்
“உன்னை மறக்கப் போகிறேன்”
என்றே சொல்லியிருக்கிறாள்.

ஆனால் அன்பாக,
கனிவாக!

 

பூக்கள்!


பூக்கள்
யோகிகள்..

வண்டுகளை
ஈர்த்து, மகரந்தச்சேர்க்கை
நிகழ்த்தி,
இயற்கை
தன்னை
பெருக்கிக்கொள்ள
ஒரு நாள்
கூத்துக்கே
பூக்கிறோம்,
அதனாலேயே
அழகால்
ஆசிர்வதிக்கப்படுகிறோம்
என்பதை
அறிந்தே
சுளிக்காமல்
மலர்பவை,
மரணம் நிச்சயமென்று
அறிந்தும்
சலிக்காமல்
மணம் பரப்புபவை..

நான்
மரணிக்கும்
தறுவாயில்
அவற்றைப்
பிரிவதே
பெருந்துயரமாயிருக்கும்
எனக்கு!

 

நின்று குறிக்கவில்லை தடத்தை!


 

 

தொடர்ந்து
என்னை சுமந்து
கொண்டு,
மலையேறுகிறேன்,
நின்று
தடத்தை குறிக்காமல்.

எங்காவது
மலையில்
ஓரிடம்
இருக்கும்..

அங்கு
ஒடுங்க ..

எந்த கெட்ட செய்தியும்
எட்டாதிருக்க
என்னை!